..........
ไม่ได้เขียนจูเน้า มานานนนมากและ

วันนี้ขอเขียนหน่อย และคงไม่ได้เขียนอีกนาน

(นี่เล่นร้านนะคีบอดพัง พอดีไปอ่านจูเน้าไอนัทแล้วfeelมันขึ้นวะ ทนไม่ไหวจิงๆ)





วันนี้ก็มาถึงสะและวันที่จบม.6

โบกมือลาเพื่อนๆที่รัก


ตอนม.3 ไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตม.ปลายจะสนุกและมันขนาดนี้

พอได้มาอยู่มันสนุกมีความสุขจิงๆ

การเดินทางของพวกเรามันเยอะจิงๆนะ


บางอันบางครั้งอาจลืมไปแล้ว


แต่ หัวหิน ทะเลสีคราม
ที่เราเจอดาวตกด้วยกัน
เจอเกย์ป่า เจอโคดหินบาด
ไปไหว้พระด้วยกันบนเขา
มันไม่มีวันลืมหรอก


น้ำตกเอราวัณสวรรค์ชั้น7 
บ่อน้ำมหัศจรรย์อะ ที่เราปีนป่ายกันไปเล่น
สวยงามมาก ไอหรั่งหัวแตก
ไปแอบดูฝรั่งสาวๆเล่นน้ำ
โดนปลาตอดดด...
ขอขอบคุนพ่อก้องและปู่ย่าก้องมาก

แล้วก็ลำพูนเชียงใหม่
นั่งรถไฟ15ชม. ทรมานเหี้ยๆ
แต่คุ้มค่าจิงๆ กับการนั่งรถไฟ
บนยอดดอยอากาสหนาวๆหมอกสีขาว
ขอขอบคุนแม่แฟและน้าตั้มทริปนี้มาก

ทุกๆวันเกิดของเพื่อนทุกคน
แดกกันให้ตาย




มันคงมีอีกเพราะทุกวันที่ออกมาเจอกัน
มันเยอะจิงๆ ความทรงจำดีๆ









พวกเราอาจไมแสดงออกว่ารักกัน
เพราะพวกเรามันดิบ ป่าเถื่อน อยู่แล้ว
แต่ยามเดือดร้อนมีทุกข์ก็มาเสมอ
พวกเรามันยิงกว่าแฟนยิ่งกว่าภรรยานะ
อยู่กินร่วมทุกร่วมสุขด้วยกันมานับไม่ถ้วน






ท้ายนี้ความทรงจำดีๆ คงบรรยายออกมาเปนตัวอักษรไม่หมด
กูหวังว่าอีก10 20 30 ปีข้างหน้าเรายังเปนเพื่อนกันรักกันเหมือนเดิม




รักพวกมึงเสมอและตลอดไปTeXaS-6/9
BankFairNutBungSodDearKoiNakeIce